Insulinooporność a uprawianie sportu

diabetes, blood sugar, diabetic-528678.jpg

Obecnie miliony ludzi na całym świecie albo już choruje na cukrzycę typu II, albo właśnie ma stan przedcukrzycowy tj. insulinooporność. Dlatego trzeba głośno mówić o tym co to jest za dolegliwość i jak sobie z tym radzić. Szczególnie, że da się to skutecznie wyleczyć!

Co to jest insulinooporność?

Insulinooporność jest to zaburzenie metaboliczne, które polega na nietolerancji glukozy przez organizm. Przez środowisko medyczne nie jest to traktowane jak choroba, jednak jest to zaburzenie, które z czasem nieleczone może doprowadzić do cukrzycy typu II.

Jak sama nazwa wskazuje rozchodzi się tutaj o taki hormon jak insulina. Insulina jest bardzo ważnym hormonem produkowanym w trzustce, który odgrywa kluczową rolę w metabolizmie głównie węglowodanów, ale również tłuszczy i białek. Hormon ten usprawnia transport glukozy do komórek. W przypadku insulinooporności dochodzi do sytuacji, kiedy organizm produkuje zbyt dużą ilość insuliny, gdyż komórki nie reagują na jej działanie. Wtedy dochodzi do sytuacji, kiedy jest jej za dużo i może mieć to długofalowo poważne konsekwencje np.:

  • nadciśnienie tętnicze, które może później doprowadzić do innych chorób układu krążenia, a nawet zawału i udaru mózgu
  • otyłość
  • niealkoholowe stłuszczenie wątroby
  • cukrzyca typu II
  • choroby neurodegeneracyjne np.: Alzhaimer, demencja
  • szybsze starzenie się

Insulinooporność – objawy

Objawy insulinooporności mogą być u każdej osoby bardzo różne i nie zawsze wszystkie muszą występować. Insulinooporność może dotyczyć wszystkich, choć szczególnie narażone są osoby z nadwagą i otyłością.

Główne objawy tej dolegliwości to:

  • zmęczenie, senność i brak energii

  • napady wilczego głodu

  • podwyższony poziom glukozy we krwi, choć nie zawsze to musi wyjść w badaniach!

  • różnego rodzaju problemy skórne

  • nadmierna masa ciała

  • problemy z koncentracją

Insulinooporność – leczenie

Najważniejsze jest postawienie trafnej diagnozy. Insulinooporność powinno się zdiagnozować na podstawie wykonanej krzywej cukrowej oraz insulinowej. Badanie wygląda w ten sposób, że przychodzi się do labolatorium, w którym podaje się osobie badanej 75 g czystej glukozy. Następnie wykonuje się pomiar cukru we krwi w momencie podania glukozy, 1 i 2 godziny po. Dopiero na podstawie takiego badania można stwierdzić, jak organizm reaguje na wzrost poziomu cukru we krwi. Często się zdarza, że osoba ma objawy insulinooporności, jednak w badaniu glukozy i insuliny na czczo nie wiele widać. Dlatego często lekarz rodzinny uznaje, że problemu nie ma. A to jest duży błąd! Trzeba bardzo dokładnie sprawdzić, jak wygląda sytuacja w przypadku występowania typowych objawów.

Kiedy zostanie postawiona diagnoza insulinooporności należy wprowadzić leczenie. Moim zdaniem najważniejszą kwestią jest w tym przypadku odpowiedni styl życia. W większości przypadków do takich zaburzeń metabolicznych dochodzi w wyniku złego odżywiania, braku aktywności fizycznej oraz niedoboru snu. Dlatego w pierwszej kolejności należy tu wprowadzić zmiany.

Kiedy udasz się do lekarza np.: endokrynologa lub diabetologa przepisuje on w takim przypadku lek, który nazywa się metformina. Lek znany jako np. Glucophage.

Metformina jest lekiem stosowanym w cukrzycy typu 2, ale również właśnie w insulinooporności i otyłości. Jego działanie polega na zwiększeniu odpowiedzi organizmu na działanie glukozy. Trzeba pamiętać jednak, iż jest to lek i nie powinien on zastępować zdrowego stylu życia. Zbilansowana dieta, umiarkowana aktywność fizyczna i regularny, głęboki sen dają najlepsze efekty.

Trzeba pamiętać, że wprowadzenie leku powinno być ostatecznością. Zamiast metforminy można zastosować wiele suplementów diety, które mają bardzo podobne działanie do leku, a nie mają żadnych skutków ubocznych.

Insulinooporność jest zaburzeniem metabolizmu wynikającym przede wszystkim ze stanów zapalnych w organizmie. Stan zapalny jest wynikiem ogólnie złego stylu życia – stres, złej jakości jedzenie, brak snu, alkohol, papierosy itp. W przypadku osób, które mają takie zaburzenie metaboliczne można zauważyć niedobory takich substancji jak np.: witamina D3, magnez, kwasy omega 3. Te wszystkie składniki są kluczowe dla odpowiedniej produkcji insuliny oraz prawidłowego metabolizmu węglowodanów.

Suplementacja, która może pozytywnie wpłynąć na metabolizm glukozy to np.:

  • Kurkumina

  • Kwasy Omega 3

  • Witamina D3 + K2-MK7

  • Magnez

  • Kwas alfa-liponowy

  • NAC

Insulinooporność, a aktywność fizyczna

W przypadku insulinooporności aktywność fizyczna jest wręcz koniecznością! Regularny ruch powoduje zwiększenie użycia glukozy oraz wrażliwości insulinowej, dzięki czemu pozytywnie wpływamy na metabolizm. Oczywiście zawsze trzeba podejść do każdego przypadku indywidualnie i odpowiednio dobrać rodzaj, długość oraz intensywność aktywności fizycznej.

Jaki rodzaj aktywności fizycznej będzie odpowiedni przy insulinooporności?

Aktywność fizyczna powinna być przede wszystkim regularna. Nie chodzi również o to, aby to był ruch bardzo intensywny zawsze, choć też jest on potrzebny w odpowiedniej ilości. Codzienne spacery w ilości 10000 kroków już jest bardzo dużą dawką ruchu, szczególnie dla osób starszych lub otyłych. Dodatkowo każda forma ruchu będzie pozytywnie wpływać na nasz metabolizm. Moim zdaniem, każdy powinien przynajmniej 3 razy w tygodniu wykonać godzinny trening. Może to być bieganie, trening na siłowni, pływanie lub innego rodzaju sporty. A dodatkowo właśnie codzienne spacery na świeżym powietrzu. W większości przypadków to w zupełności wystarczy, aby usprawnić metabolizm glukozy i obniżyć poziom insuliny.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Przewiń do góry